⏱️
Aspect แทน Tense
ภาษาอังกฤษเปลี่ยนรูปกริยาตามเวลา (eat → ate → eaten) แต่ภาษาจีนไม่เปลี่ยนรูปกริยาเลยแม้แต่ครั้งเดียว
Tense = กริยาเปลี่ยนรูปตามเวลา (อดีต / ปัจจุบัน / อนาคต)
Aspect = บอกสถานะของการกระทำ (เสร็จแล้ว / กำลังทำ / เคยทำ)
ภาษาจีนใช้อนุภาค (了/过/着) และคำบอกเวลา (明天/昨天/现在) แทน — กริยาเองไม่เคยเปลี่ยนรูป
💡 ข้อดี: ไม่ต้องจำ irregular verbs เหมือนภาษาอังกฤษ — 吃 คือ 吃 เสมอ ไม่ว่าจะอดีต ปัจจุบัน หรืออนาคต
了 (le) แสดงว่าการกระทำเสร็จสิ้นแล้ว หรือมีการเปลี่ยนแปลงสถานะเกิดขึ้น
我吃了ฉันกินแล้ว (เสร็จแล้ว)
他走了เขาไปแล้ว (เปลี่ยนสถานะ)
天黑了ฟ้ามืดแล้ว (เปลี่ยนสถานะ)
她结婚了เธอแต่งงานแล้ว (เปลี่ยนสถานะ)
⚠️ 了 ≠ อดีตเสมอไป ในประโยค "ถ้ากินแล้วบอกฉัน" → 你吃了就告诉我 ใช้ 了 แต่เป็นเงื่อนไข ไม่ใช่อดีต
过 (guò) แสดงว่าเคยมีประสบการณ์นั้นในชีวิต เน้นที่ประสบการณ์ ไม่ใช่เวลาที่เกิดขึ้น
我去过北京ฉันเคยไปปักกิ่ง (ในชีวิต)
我没去过日本ฉันไม่เคยไปญี่ปุ่น
你吃过榴莲吗？คุณเคยกินทุเรียนไหม?
ความต่างจาก 了
我去了北京 = ไปปักกิ่งแล้ว (เพิ่งกลับมา)
我去过北京 = เคยไปปักกิ่ง (ประสบการณ์ในชีวิต)
着 (zhe) แสดงสถานะที่กำลังดำเนินอยู่ต่อเนื่อง หรือสถานะที่คงอยู่
他睡着เขากำลังนอนหลับอยู่
门开着ประตูเปิดอยู่ (สถานะ)
她笑着说เธอพูดพร้อมยิ้ม
在 vs 着
我在吃饭 = ฉันกำลังกินข้าวอยู่ (เน้นกำลังทำ)
桌上放着书 = หนังสือวางอยู่บนโต๊ะ (เน้นสถานะ)